ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Άμλετ: Πρίγκιπας της Δανίας και πρωταγωνιστής του έργου.

Είναι γιος του Βασιλιά Άμλετ (που έχει πεθάνει) και της Βασίλισσας Γερτρούδης, όπως και ανιψιός του Κλαύδιου (αδερφού του Βασιλιά Άμλετ). Ο Άμλετ είναι ένας νεαρός άνδρας, μορφωμένος και ευγενής που έρχεται αντιμέτωπος με πολύ δύσκολες καταστάσεις και διλήμματα. Ιδιαίτερα ευαίσθητος, σκεπτόμενος και ανήσυχος δυσκολεύεται να πάρει αποφάσεις ακριβώς επειδή είναι ευφυής και ευαίσθητος. Σκέφτεται και ξανασκέφτεται τα πράγματα, πληγώνεται, οργίζεται και τελικά δρα παρορμητικά. Είναι μελαγχολικός, τον απασχολούν τα μεγάλα ζητήματα της ζωής, προσπαθεί να είναι αντικειμενικός και να ελέγχει τις πληροφορίες, να μη δρα άκριτα, ζει πολύ “μες στο μυαλό” του και βασανίζεται ψάχνοντας για απαντήσεις. Στο μεταξύ, στο έργο, συμπεριφέρεται μερικές φορές σαν “τρελός”, ωστόσο δεν μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε αν προσποιείται ή αν αρχίζει όντως να παραλογίζεται. Εξάλλου, μας χάρισε μια φράση που έχει μείνει στην ιστορία: “να ζει κανείς ή να μην ζει, ιδού το ερώτημα” (στη μετάφραση για την παράσταση που ανέβηκε στη Στέγη το ερώτημα διατυπώνεται ως: “να είναι κανείς ή να μην είναι”). Πρόκειται για ένα ερώτημα που αντανακλά την υπαρξιακή αγωνία όλων των ανθρώπων. Στην ουσία δεν τίθεται το ερώτημα αν πρέπει κανείς να ζει ή να πεθαίνει, αλλά το πώς να ζει ένας άνθρωπος, βάσει ποιων αξιών.

Ο Άμλετ έχει γίνει πλέον σύμβολο και είναι ένας από τους πιο συγκινητικούς χαρακτήρες όχι μόνο του Σαίξπηρ, αλλά της ιστορίας του θεάτρου συνολικά.

Το Φάντασμα: Πρόκειται για το φάντασμα του πατέρα του Άμλετ.

Oμολογεί στο παιδί του ότι δεν πέθανε, αλλά δολοφονήθηκε από τον αδερφό του, Κλαύδιο. Τώρα ζητά στον Άμλετ να εκδικηθεί για τον θάνατό του. Ο Άμλετ στην αρχή αμφιβάλλει αν είναι πράγματι το φάντασμα του πατέρα του ή ένα “κακό πνεύμα”.

Κλαύδιος:  Θείος του Άμλετ και Βασιλιάς της Δανίας.

Είναι ο θείος του Άμλετ που μετά τον θάνατο του αδερφού του -και πατέρα του Άμλετ- γίνεται βασιλιάς και παντρεύεται τη Βασίλισσα, δηλαδή τη γυναίκα του αδερφού του. Ο Κλαύδιος είναι φιλόδοξος, διψασμένος για εξουσία και είναι αποφασισμένος να φτάσει στα άκρα για να εξασφαλίσει όσα θέλει. Δεν είναι όμως μόνο κακός. Έχει συνείδηση, αμφισβητεί τις πράξεις του, προβληματίζεται. Δεν ήθελε στην αρχή να κάνει κακό και στον ανιψιό του Άμλετ, αλλά τίποτα δεν θα σταθεί εμπόδιο στη διεκδίκηση των επιθυμιών του.

Γερτρούδη: Μητέρα του Άμλετ και Βασίλισσα της Δανίας.

Η Γερτρούδη είναι ερωτευμένη με τον Κλαύδιο και δεν διστάζει να τον παντρευτεί αμέσως μετά τον θάνατο του Βασιλιά Άμλετ, πατέρα του Άμλετ. Το γεγονός αυτό εξοργίζει τον Άμλετ και τον βυθίζει στη θλίψη αφού το εκλαμβάνει ως ασέβεια προς τον πατέρα του. Βέβαια δεν ξέρουμε (δεν μας το λέει ποτέ ο Σαίξπηρ) αν αγαπούσε τον προηγούμενο άντρα της ή όχι και δεν ξέρουμε αν γνώριζε ή όχι περί της δολοφονίας του από τον Κλαύδιο. Η Γερτρούδη παραμένει ωστόσο μάνα, υποφέρει που βλέπει το παιδί της σε αυτή την κατάσταση και προσπαθεί να καταλάβει τι του συμβαίνει, την ίδια ώρα που θέλει να προχωρήσει στη ζωή της κι ασφαλώς φαίνεται και πως η εξουσία δεν της είναι αδιάφορη.

Οράτιος: καρδιακός φίλος του Άμλετ.

Ο Οράτιος βρίσκεται πάντα στο πλευρό του Άμλετ, τον υποστηρίζει, τού είναι πιστός και προσπαθεί να τον προστατεύει και να του συμπαραστέκεται. Στο τέλος, αφού ο Άμλετ πεθαίνει είναι εκείνος που αφηγείται την ιστορία του. Με αυτή την επιλογή ο Σαίξπηρ τιμά έμμεσα τον άνθρωπο που στάθηκε τόσο πιστά δίπλα στον φίλο του και τονίζει την αξία της φιλίας.

Οφηλία: Η αγαπημένη του Άμλετ.

Ο Άμλετ είναι ερωτευμένος μαζί της, το ίδιο και εκείνη. Η Οφηλία είναι ακόμα ένα αθώο, αγνό κορίτσι που ωστόσο, όπως όλα τα κορίτσια της εποχής της, εξαρτάται από τον πατέρα και τον αδερφό της και η ίδια νιώθει ότι πρέπει να τους υπακούει. Ο Άμλετ, στη πορεία του έργου αρχίζει να απομακρύνεται από κοντά της, καθώς πνίγεται από τα προβλήματά του, αλλά και γιατί ο πατέρας της Οφηλίας, ο Πολώνιος, είναι ένας αυλικός που παίρνει το μέρος του Κλαύδιου, τον οποίο υπηρετεί. Στο τέλος, η Οφηλία, αφού πεθάνει ο πατέρας της και έχοντας απομακρυνθεί από τον Άμλετ, τρελαίνεται και βρίσκεται νεκρή στο ποτάμι.

Πολώνιος: Αυλάρχης, σύμβουλος του Στέμματος.

Άνθρωπος πομπώδης και αντιπαθητικός, δολοπλόκος που επιθυμεί διακαώς να εξασφαλίσει την εύνοια του βασιλικού ζεύγους. Είναι ο πατέρας της Οφηλίας και του Λαέρτη.

Λαέρτης: O γιος του Πολωνίου και αδερφός της Οφηλίας.

Επιστρέφει από τη Γαλλία στη Δανία όταν βρεθεί δολοφονημένος ο πατέρας του, για να πάρει εκδίκηση. Πρόκειται επίσης για έναν νέο και ευγενή στο βάθος άνθρωπο που προσπαθεί να αποκαταστήσει την ηθική τάξη, έτσι όπως την αντιλαμβάνεται ο ίδιος. Σε αντίθεση με τον Άμλετ, εκείνος δρα άμεσα.

Φορτινμπράς: Ο νεαρός πρίγκιπας της Νορβηγίας.

Ο πατέρας του (που είχε και εκείνος το ίδιο όνομα) είχε σκοτωθεί από τον πατέρα του Άμλετ. Τώρα θέλει να επιτεθεί με τη σειρά του στη Δανία- μάλιστα βρίσκεται προ των πυλών- απειλώντας και αυτός με τη σειρά του τον Άμλετ.

Ρόζενκραντς και Γκίλντενστερν: παλιοί φίλοι του Άμλετ από το Πανεπιστήμιο.

Αυτούς βάζουν η Γερτρούδη και ο Κλαύδιος να μάθουν τι συμβαίνει στον Άμλετ, αλλά έτσι, εμμέσως, εκείνος νιώθει ότι τον προδίδουν. Αργότερα, θα τους ζητηθεί να συνοδεύσουν τον Άμλετ και στην Αγγλία, δήθεν για να ηρεμήσει ο Άμλετ, όμως ο Κλαύδιος σκοπεύει να τον δολοφονήσει εκεί.